Oorspronkelijk is de juf onderwijzeres van opleiding . Ze verving vaak zieke
leerkrachten godsdienst. Ze vindt het heel leuk om te doen. Wat andere leerkrachten niet zo leuk vinden namelijk het les geven in verschillende scholen , vindt zij verrijkend. Omdat ze op die manier andere kinderen, andere leerkrachten ontmoet. Het breekt de sleur en dat vindt ze fijn ! De goede band met elke klas is fijn, in feite is lesgeven een zaak van geven en nemen. Iedereen moet zijn steentje bijdragen. Je moet de kinderen begrijpen, hen begeleiden , maar soms ook berispen.
Toen we 18 jaar werden waren blij dat we catechese mochten geven. We vonden dat een beetje “een eer”. We vormden samen een fijne klik. We organiseerden naast de catechese nog tal van andere activiteiten in de parochie.
Een parochie is zoals een voetbalploeg. Als de leden van de parochie elkaar goed verstaan, elkaar helpen en elkaar ondersteunen, dan komen ze naar buiten als Kerk met de hoofdletter K, waar volwassenen en kinderen, komen!
Jezus’ eenvoud, zijn vergevingsgezindheid, zijn goedheid, zijn manier om waarden en normen over te brengen naar mensen. Dat moet zo fantastisch geweest zijn, dat we er nog steeds over praten!
Al die verhalen uit de Bijbel zijn nog zo modern in feite, zijn parabels zijn nog steeds van deze tijd hoor, aldus de juf van godsdienst.
Heel erg dank aan onze juf van godsdienst!!!
Recente reacties